ကုိယ္တုိ႔ အ႐ြယ္က အခ်စ္ အေၾကာင္း သိပ္ မေျပာျဖစ္ ေတာ့ဘူး ထင္တာပဲ။ သူငယ္ခ်င္းေတြ ေတြ႔ရင္ ကေလးေတြ အေၾကာင္း၊ ေယာက်ာ္း အေၾကာင္း၊ ေယာကၡမေတြ ေယာင္းမေတြ အေၾကာင္း၊ အလုပ္အကုိင္ အေၾကာင္း၊ ေစ်း၀ယ္ထြက္တဲ့ အေၾကာင္း၊ ဟင္းခ်က္နည္း အသစ္ စသျဖင့္ (ေယာက်ာ္း စကား ငွားေျပာ ရရင္) လက္ေတြ႔က်တဲ့ အေၾကာင္း အရာေတြပဲ ေျပာျဖစ္ ၾကတာ မ်ားတယ္။ မ်ားေသာ အားျဖင့္ ေပ်ာ္စရာေတြ သိပ္ မေျပာျဖစ္ေတာ့ သလုိပဲ။ တခါ တေလမ်ား သူငယ္ခ်င္းေတြ တေယာက္ၿပီး တေယာက္ စိတ္ညစ္ စရာေတြ ဆက္တုိက္ ႀကံဳၾကလုိ႔ တေယာက္ အပူ တေယာက္ ကူးေတာ့တာ ပါပဲ။ သူငယ္ခ်င္းေတြ ဆုိေပမယ့္ ေဆြမ်ိဳးေတြ ထက္ေတာင္ ပုိရင္းႏွီး ၾကတာေလ။ တေယာက္က အလုပ္ ႐ွာမရလုိ႔ အေႂကြး မေက်ဘဲ ျပန္ရေတာ့မယ့္ အေၾကာင္း၊ တေယာက္က ကေလး က်န္းမာေရး မေကာင္းတဲ့ အေၾကာင္း၊ ေနာက္ တေယာက္က ေယာကၡမေတြနဲ႔ အဆင္ မေျပျဖစ္တဲ့ အေၾကာင္း ရင္ပူ စရာေတြ ခ်ည္းပဲ။ ေပ်ာ္စရာရယ္လုိ႔ မ႐ွိ သေလာက္ပဲ။ စိတ္ကူးယဉ္ စရာ ျဖစ္ဖုိ႔ ကေတာ့ ေ၀းေရာေပါ့။
ငယ္တုန္းကေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ ေတြ႔ၾကရင္ ခ်စ္သူ ႐ွိသူေရာ မ႐ွိေသး သူပါ ရင္ခုန္ရတဲ့ အေၾကာင္းေတြ ဖလွယ္ၾကတာ တေနကုန္ေတာင္ မၿပီးဘူး။ စကား ေျပာၾကရင္ ဒီအေၾကာင္းက မပါလုိ႔ မၿပီးဘူး။ ခ်စ္သူ မ႐ွိေသးတဲ့ သူေတြကလည္း ရင္ခုန္ စရာေတြ နားေထာင္ၿပီး စိတ္ကူးယဉ္ ရတာ အေမာ။ ကုိယ့္ သူငယ္ခ်င္းေတြ အားလုံး လုိလုိ က သိပ္ ခ်စ္တတ္ ၾကတယ္။ အခ်စ္ကုိ ဦးစားေပးၾက သူမ်ားထဲမွာ ပါတာ ေပါ့ေလ။ သူငယ္ခ်င္း တေယာက္ဆုိ သူ အေျဖေပးလုိက္တဲ့ ေန႔မွာပဲ သူ႔ ခ်စ္သူက ခရီးေ၀း ထြက္သြားတာမုိ႔ သူ႔ခမ်ာ ငုိလုိက္ရတာ။ ကုိယ္တုိ႔ တအုပ္ လုံးလည္း သူနဲ႔ အတူ ၀မ္းနည္း လုိက္တာ။ ေနာက္ တေယာက္ကေတာ့ သူ႔ခ်စ္သူနဲ႔ အိမ္က သေဘာ မတူလုိ႔ စြန္႔စြန္႔ စားစားနဲ႔ အားလုံးကုိ ပုန္ကန္ၿပီး ခ်စ္သူေနာက္ လုိက္သြားတယ္။ ငယ္ေသးတဲ့ အ႐ြယ္ေတြ ဆုိေတာ့ ပစၥည္း ဥစၥာ မျပည့္မစုံနဲ႔ ဘ၀ကုိ စရတာေပါ့။ အဲ့ဒီမွာ သူငယ္ခ်င္းေတြက ႐ွိသမွ် မုန္႔ဖုိးေတြ နာရီေတြ လက္ေကာက္ေတြ ရက္ရက္ ေရာေရာ ၀ုိင္းေပးၾကတယ္။သူတုိ႔ အေရး ကုိယ့္ အေရးေပါ့ေလ။
ဘယ္ေနရာ ၾကည့္ၾကည့္ ဘယ္သူ႔ ၾကည့္ၾကည့္ အခ်စ္ေတြနဲ႔ ၀န္းရံ ထားသလုိပဲ။ ခ်စ္လုိ႔ သ၀န္တုိၾကတာ၊ စိတ္ေကာက္ၾကတာ၊ ရန္ပြဲေတြ ျဖစ္ၾကတာ၊ မျပည့္ မစုံ ျဖစ္ရတာ ဘာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ အခ်စ္ေၾကာင့္လုိ႔ပဲ အေျဖ ထုတ္လုိက္တယ္။ လက္ဖက္ရည္ဆုိင္က ဖြင့္တဲ့ သီခ်င္း ၾကားရင္လည္း တုိက္ဆုိင္လုိက္တာ ဆုိၿပီး ကုိယ့္ခ်စ္သူကုိ သတိရတယ္။ ႐ုပ္႐ွင္ ၾကည့္ၾကရင္လည္း ျမန္မာကား၊ အိႏၵိယကား၊ အဂၤလိပ္ကား၊ တ႐ုပ္ကား ( ကုိယ္တုိ႔ ေခတ္က ကုိးရီးယားကား မေပၚေသးဘူး) အခ်စ္ ဇာတ္လမ္း မွန္သမွ် ကုိယ္တုိ႔နဲ႔ တုိက္ဆုိင္ ေနသလုိ ခ်ည္းပဲ။ ငယ္႐ြယ္သူတုိ႔ သဘာ၀ ထိခုိက္ ခံစားလြယ္ၾကတယ္။ ေတာင္းပန္ရင္လည္း ခြင့္လႊတ္ ျမန္ၾကတယ္။ စိတ္ေကာက္ ေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းကုိ သူ႔ခ်စ္သူက Bryan Adams ရဲ႕ Please forgive me နဲ႔ Everything I do I do it for you ကုိ အေခြထဲ ထည့္ေပးလာတယ္။ ခ်က္ခ်င္း စိတ္ေကာက္ ေျပသြားတဲ့ သူငယ္ခ်င္းကုိ ၾကည့္ၿပီး က်န္တဲ့ သူေတြက အားက် မိၾကတယ္။ ခ်စ္တတ္ လုိက္ၾကတာလုိ႔ေလ။
ခ်စ္တုိင္းလည္း ေပါင္းခြင့္ ရတာ မဟုတ္ေတာ့ ခ်စ္သူနဲ႔ လက္ထပ္ခြင့္ ရတာ ကုိယ့္ အျမင္မွာေတာ့ ကံ ေကာင္းလြန္း လုိ႔ပါ။ ဒါ့အျပင္ မိဘကပါ ၾကည္ျဖဴၿပီး ပံ့ပုိး ကူညီတယ္ ဆုိရင္ေတာ့ အတုိင္းထက္ အလြန္ေပါ့။ အတူ ေနရဖုိ႔ ဆုိတာလည္း ႏွစ္ေယာက္လုံးရဲ႕ ႀကိဳးစား အားထုတ္မွဳနဲ႔ အားလုံးကုိ ရင္ဆုိင္ရဲတဲ့ သတၱိနဲ႔ စြမ္းအား ေတြလည္း လုိပါေသးတယ္။ ကိုယ္တုိ႔ လုိခ်င္တာေတြ ကိုယ့္နည္း ကုိယ့္ဟန္နဲ႔ ႀကိဳးစား ေနၾကတဲ့ အခ်ိန္တုန္းက သူ႔ကုိ မၾကာ ခဏ ေျပာဖူးတာကေတာ့ မ်ဉ္းၿပိဳင္ ႏွစ္ေၾကာင္းဆုံဖုိ႔ မျဖစ္ႏုိင္ဘူး လုိ႔။ တကယ္လည္း နီးစပ္ဖုိ႔ အေရးမွာ ႏွစ္ေယာက္လုံး နည္းနည္းစီ ေလွ်ာ့လုိက္ ရတာပဲ။ စိတ္ကူး ထားတဲ့ စံေတြ plan ေတြလည္း ေလ်ာ့ရဲရဲ ျဖစ္ကုန္တယ္။ အဓိက ရည္႐ြယ္ခ်က္က ႏွစ္ေယာက္ နီးၾကဖုိ႔ ဆုိေတာ့ က်န္တာေတြက သာမည ျဖစ္ကုန္တယ္။ အခ်စ္ တခုတည္း အတြက္လားလုိ႔ ေမးရင္ ဟုတ္တယ္လုိ႔ ေျဖတာပဲ။ အခ်စ္ကုိ အေၾကာင္းျပဳၿပီး တည္ေဆာက္ထားတဲ့ အိမ္ေထာင္ေရးမွာ ျပႆနာ ေပါင္းစုံလည္း ႀကံဳရတာ ပါပဲ။ တခါတရံမွာ အခ်စ္ အေၾကာင္း ေျပာတာ ရပ္ၿပီး မာန တပုံစီနဲ႔ သူ စြမ္းတာ ကုိယ္ ကၽြမ္းတာေတြလည္း ၿပိဳင္ဆုိင္ ေျပာတတ္ လာတယ္။ ဘ၀ကုိ လက္ေတြ႔ က်က် ရင္ဆုိင္ ရမယ္ ဆုိတဲ့ အေၾကာင္းျပခ်က္နဲ႔ အရင္လုိ မေႏြးေထြး ႏုိင္ေတာ့ဘူး။ အက္ရာေတြ ထင္တာ မ်ားလာေတာ့ နဂုိ အတုိင္း ေခ်ာေမြ႔ဖုိ႔ သိပ္ မလြယ္ေတာ့ဘူး။ ႏွစ္ဦး ႏွစ္ဖက္ စိတ္ မေလ်ာ့ဘဲ အားစုိက္ထုတ္ လုိက္ရင္ေတာ့ အရင္လုိ ျပန္ ခ်စ္ႏုိင္ဦးမယ္လုိ႔ ေမွ်ာ္လင့္ ႏုိင္ပါေသးတယ္။ အတူ ေနႏုိင္ဖုိ႔ ႀကိဳးစားခဲ့တာ လမ္းခြဲဖုိ႔မွ မဟုတ္ပဲေလ။ အက္ရာ ဆက္ရာေတြ သိပ္မမ်ားခင္ ခ်စ္တဲ့ အေၾကာင္း မၾကာခဏ ေျပာႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစား ရေအာင္ေနာ္။
(ခ်စ္သူငယ္ခ်င္းေတြအတြက္ အမွတ္တရ)
(ခ်စ္သူငယ္ခ်င္းေတြအတြက္ အမွတ္တရ)